Onderzoek naar spelen.

Over spelen in het algemeen. Over ravotten, touwtje springen en muziek maken. Over Spelen en het Brein.

De Amerikaan Stuart Brown heeft 40 jaar onderzoek gedaan naar spelen. Blijkbaar was het de moeite waard. Hij bestudeerde spel in de dierenwereld en in onze wereld. Zijn conclusie: spelen is een biologische behoeft van de mens, net als slapen en eten. Je kunt het je nauwelijks voorstellen. Alleen als we ziek zijn, of zwaar depressief spelen we niet, maar als we lekker in ons vel zitten en goed gevoed zijn is de behoefte aan spelen in iedere volwassene aanwezig.

Dagdromen.

Iedere volwassene speelt; In de verte staren en met je gedachten een andere kant opgaan dan je eigenlijk zou moeten, is al spel.. dollen met je collega’s is ook spel. Je moeder laten denken dat de pizzaboer belt in plaats van haar zoon/dochter is spel. We zijn er dol op. We worden er blij van. En we leren er ook van.

In de werksituatie… een voorbeeld, uit Brown’s boek ‘Play’:

In California, USA staat het complex van JPL Jet Propulsion Laboratory. Hier ontwikkelt men onderdelen die gebruikt wordt in de ruimtevaart. Het bedrijf bestaat meer dan 70 jaar. De apparatuur van de eerste bemande en onbemande missies werden bedacht en gemaakt door een team zeer begaafde en hoog opgeleide ingenieurs.
In de jaren 90 gingen deze mannen bijna tegelijk met pensioen en JPL trok de slimste studenten aan van over de hele wereld, alsmede van hun eigen opleidingscentrum.
Toch ging er iets fout; de nieuwe teams konden de complexe vraagstukken niet oplossen. Na lang zoeken naar de kern van het probleem kwam het antwoord; de ingenieurs hadden als kind niet gespeeld, alleen geleerd. Ze hadden nooit een zeepkist gebouwd met vriendjes, nooit geravot, nooit een klok uit elkaar gehaald en weer opgebouwd..

We leren 2 dingen van spelen.

Het is niet moeilijk te bedenken wat we ontwikkelen door spel:

Empatisch vermogen, waardoor we beter kunnen samenwerken.
Creatief probleemoplossend vermogen, waardoor we inzicht en out-of-the-box denken ontwikkelen.
Muziek maken is ook spelen.

Met je team of bedrijf actief muziek maken is ook spelen. En komt de meeste dopamine vrij, in de kortste tijd, en blijft het langst in onze hersenen actief. En oxytocine. Dat heeft invloed op de sfeer, de onderlinge verstandhouding en de manier van samenwerken. De onbaatzuchtigheid wordt groot, elkaar helpen en ondersteunen wordt vanzelfsprekend. Ik zag dat gebeuren toen ik een lezing gaf aan het salesteam van Dimension Data, wat een enthousiasme ontstond daar en wat straalden de 75 heren van het team.

Out of the box, meer creatieve samenwerking.

Gewoon doen, durven, beginnen. Het maakt niet uit welk spel je gaat spelen. Wil je mijn lezing ‘Muziek & het Brein’ boeken? Daar spreek ik over de unieke eigenschappen van muziek en gaan we daadwerkelijk muziek maken. Om te spelen en van te leren. Doen!